ตาวัย84 ตาบอดร้องไห้ ชวด "บัตรคนจน" เหตุสับสนวันลงทะเบียนรอบใหม่

หัวใจสลาย! ตาโคราชวัย 84 ตาบอดสองข้างกลั้นน้ำตาไม่อยู่ วอนรัฐช่วยหลังชวด "บัตรคนจน" เหตุสับสนวันลงทะเบียนรอบใหม่ วอนรัฐเห็นใจคนจนตัวจริง

วันที่ 6 มิ.ย. 69 ที่จ.นครราชสีมา ผู้สื่อข่าวได้รับแจ้งจากชาวบ้านในพื้นที่ ต.หัวทะเล อ.เมือง จ.นครราชสีมาว่า ยังมีชาวบ้านหลายรายที่อยู่ในกลุ่มเปราะบาง ยังไม่เคยลงทะเบียนขอรับสิทธิบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ หรือ บัตรคนจน โดยบางรายได้รับความเดือดร้อนอย่างหนัก จากสภาพเศรษฐกิจในปัจจุบัน เพราะเป็นทั้งผู้สูงอายุ มีรายได้น้อย ซ้ำยังเป็นผู้พิการด้วย ทำให้มีข้อจำกัดและมีปัญหาในการดำรงชีวิตอย่างมาก

นายพูน พาดทอง อายุ 84 ปี อาศัยบ้านเป็นเพิงสังกะสีเก่าๆ ที่ใช้เป็นทั้งโรงรถ และที่หลับนอน โดยนายพูนตาบอดทั้งสองข้าง ร่างกายไม่แข็งแรง ต้องใช้ไม้เท้าคอยพยุงตัวในการเดินไปมา แต่ละวันสภาพความเป็นอยู่ค่อนข้างลำเค็ญ เพราะมีรายได้เฉพาะเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุเดือนละ 800 บาทเท่านั้น ส่วนสิทธิผู้พิการยังไม่ได้ดำเนินการขอรับ ทำให้การดำรงชีวิตในแต่ละเดือนเต็มไปด้วยความยากลำบาก ต้องอาศัยความช่วยเหลือจากลูกหลานและเพื่อนบ้านเป็นครั้งคราว

นายพูน บอกว่า หลังทราบข่าวจากสื่อสังคมออนไลน์ว่า มีการเปิดให้ประชาชนยืนยันสิทธิ และลงทะเบียนบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ทั้งผู้ถือสิทธิเดิมและผู้มีสิทธิรายใหม่ จึงฝากความหวังไว้กับโครงการนี้ เพื่อช่วยแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่าย ซื้อข้าวสาร อาหารแห้ง และของใช้จำเป็นไว้ประทังชีวิตในบั้นปลาย

โดยให้ลูกสาวพาเดินทางไปยังธนาคาร เพื่อดำเนินการยืนยันตัวตน เพราะตนมองไม่เห็นโลกภายนอก แต่เมื่อไปถึง เจ้าหน้าที่ธนาคารบอกว่า ตนไม่เคยลงทะเบียนบัตรสวัสดิการแห่งรัฐมาก่อน เป็นผู้สมัครรายใหม่ ซึ่งยังไม่สามารถดำเนินการได้ในรอบนี้ เมื่อทราบคำตอบทำให้ตนเองถึงกับกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ เพราะความหวังที่เฝ้ารอมานาน ต้องถูกเลื่อนออกไป โดยไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้รับการช่วยเหลือนี้

ด้านนางสำเริง หาญนอก อายุ 58 ปี ลูกสาวคนโต เปิดเผยว่า ตนพาพ่อไปธนาคารกรุงไทย เพราะดูข่าวที่เผยแพร่ออกมาว่า สามารถไปยืนยันตัวตนได้ทั้งรายเก่า และรายใหม่ เนื่องจากครอบครัวเป็นผู้สูงอายุ จึงอาจติดตามข้อมูลข่าวสารได้ไม่ครบถ้วน ตนสามารถยืนยันตัวตนผ่านได้ปกติ แต่พ่อทำไม่ได้ เพราะเจ้าหน้าที่แจ้งว่า ยังไม่เคยลงทะเบียนบัตรสวัสดิการแห่งรัฐมาก่อน ต้องรอเปิดรอบใหม่ พอพ่อรู้ก็นั่งเงียบก่อนจะร้องไห้ออกมา เพราะแกคาดหวังอย่างมาก คิดว่าจะได้สิทธิ์นี้มาช่วยซื้อข้าว ซื้ออาหารไว้กิน

น้ำตาของพ่อไม่ใช่น้ำตาแห่งความน้อยใจใคร แต่เป็นน้ำตาของคนแก่ที่มีความหวังว่า จะมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น แม้เพียงเล็กน้อยในช่วงบั้นปลายชีวิต เพราะทุกวันนี้พ่ออยู่ลำบากมาก อยากให้ภาครัฐหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้ามาช่วยดูแลคนที่ลำบากจริงๆ

พ่อเป็นผู้สูงอายุ ตาบอดทั้งสองข้าง และแทบไม่มีรายได้เลย ที่ร้องไห้ออกมาก็เพราะกลัวว่าจะไม่มีโอกาสได้รับบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ

ซึ่งเรื่องราวของนายพูน เป็นอีกหนึ่งภาพสะท้อนของผู้สูงอายุในกลุ่มเปราะบาง ที่ยังเอื้อมไม่ถึงความช่วยเหลือจากภาครัฐ แต่ยังคงมีความหวังและรอคอยความช่วยเหลือนี้อยู่ ก็เพื่อให้สามารถมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นบ้างในแต่ละวัน