การไม่มีห้องนั่งเล่น ส่งผลต่อใจเราอย่างไร กรณีศึกษาผู้เช่าในอังกฤษ
ผลสำรวจโดยเว็บไซต์ SpaceRoom แพลตฟอร์มหาบ้านเช่า พบว่า ผู้เช่าบ้านและอพาร์ทเมนต์ที่อยู่ร่วมกับผู้อื่น หรือ flatshare ในอังกฤษกว่า 40% ไม่มีห้องนั่งเล่นเป็นของตัวเอง และกว่า 80% ของผู้เช่าจำนวนนี้ ตัดสินใจให้เช่าห้องนั่งเล่นเป็นห้องนอน เพื่อหารายได้พิเศษ
ลองนึกภาพซีรีส์เรื่อง Friends ห้องนั่งเล่นที่ทุกคนมารวมตัวกัน ทำกิจกรรมด้วยกัน พูดคุยแลกเปลี่ยนกัน วันหนึ่งกลายเป็นห้องนอนของผู้เช่าคนอื่น เรื่องนี้ฟังเผิน ๆ อาจจะมองว่าก็ดีมิใช่หรือ ในช่วงเศรษฐกิจแบบนี้ การมีรายได้พิเศษน่าจะทำให้อุ่นใจได้
ปรากฏว่าการไม่มีห้องนั่งเล่น หรือ พื้นที่ส่วนกลาง ให้ใช้เวลาพักผ่อนหรือทำกิจกรรม ทำให้ผู้เช่าจำนวนมากรู้สึกโดดเดี่ยว และมีปัญหาในการเข้าสังคม อีกทั้งยังมีปัญหาเวลาจะเชิญเพื่อน หรือครอบครัวมาเยี่ยมเยียน
มีการสำรวจเลยว่าผู้เช่าที่เดิมยอมแบ่งส่วนห้องนั่งเล่นปล่อยเช่า กลับไม่ได้เงินมากขึ้นเลย เพราะต้องเสียเงินไปใช้เวลาทำกิจกรรมนอกบ้านแทน แทนที่จะเปิดหนังหรือซีรีส์ดูในทีวี กลับต้องจ่ายค่ารถ ค่าตั๋ว ค่าอาหารมื้อค่ำ เป็นภาระที่งอกเงยขึ้นโดยไม่ตั้งใจ
หากมองกันในแง่มุมที่ลึกซึ้งกว่านั้น ห้องนั่งเล่นเป็นสัญลักษณ์ของความผ่อนคลาย ความอบอุ่น เลิกงานมาก็มานอนทิ้งตัวบนโซฟานิ่ม ๆ เป็นเหมือนพื้นที่ safe zone แต่เมื่อเสียพื้นที่นี้ไป จากที่พักใจก็กลายเป็นแค่ หน่วยที่พักอาศัย" (housing unit) ที่ตอบสนองแค่ความต้องการพื้นฐานในการมีที่นอนเท่านั้น
นี่สะท้อนให้เห็นว่าสภาพเศรษฐกิจสร้างแรงกดดันให้กับผู้เช่าได้มากแค่ไหน มากถึงขั้นที่ผู้เช่าบางรายยอมปล่อยเช่าห้องนั่งเล่นเป็นห้องนอน แม้รู้ดีว่าการอยู่แต่ในห้องนอนสี่เหลี่ยมจะนำมาซึ่งความเครียด ความอึดอัด ฯลฯ
นี่อาจโยงไปถึงการดิ้นรนของคนรุ่นใหม่ด้วย ที่กำลังเผชิญกับปัญหาค่าครองชีพ และค่าที่อยู่อาศัยแพง จึงไม่สามารถ afford ห้องเช่าแบบเต็มออฟชันได้ และทำได้แค่เช่าห้องนั่งเล่นเอาไว้ซุกหัวหลับนอน
ที่มา: Independent
ข่าวที่เกี่ยวข้อง